تبلیغات
با هم دوست باشیم - تا خدا فاصله‌ای نیست...!

با هم دوست باشیم

تا خدا فاصله‌ای نیست...!
بیا با هم از پیچ و خم سبز گیاه،
تا ته پنجره بالا برویم؛
و ببینیم خدا،
پشت این پنجره‌ها، لحظه‌ای کاشته است...!

تا خدا فاصله‌ای نیست...!
بیا با هم از غربت این نادانی،
سوی اندیشه‌ی ادراک افق،
مثل یک مرغ غریب، لحظه‌ای پر بزنیم...!

کاش می‌شد...،
همه‌ی سطح پر از روزن دل، بستر سبز علف‌های مهاجر می‌شد...!
یا همان فهم عجیب گل سرخ؛
یا همین پنجره‌ی گرد غروب...!
تا مرا، با تو،
از این سادگی مبهم ترس،
ببرد تا خود آرامشِ احساسِ پر از فهم وصال...؛

تا خدا فاصله‌ای بود...!
اگر،
من چه می‌دانستم که اقاقی زیباست...!
یا،
گل سرخ، پر از سر خداست...!
یا اگر بود که من،
لای اوراقِ پر از سجده‌ی برگ،
رمز تسبیح نمی‌نوشیدم...؛
و از آرزویش،
مرطوبِ شعور من و تو،
در دل، گرم...؛
و پر از شور امید،
خطی از عشق، نمی فهمیدم...!

من، به پرواز خدا،
در دل من،
در دل تو،
مثل هر صبحِ پر از آیه و نور،
بارها معتقدم...؛
و قسم می‌خورم این‌بار،
به هر آیه‌ی نور،
تا خدا فاصله‌ای نیست...؛
بیا...!

نوشته شده در چهارشنبه 21 دی 1390 ساعت 09:40 ب.ظ توسط هاشم بهادری نظرات |



Design By : P I C H A K . N E T